Uncategorized

ლუდმილა მორდოვინა

11701337_920166481354807_1999979843_o

უკრაინელი ლუდმილა მორდოვინა. II მსოფლიო ომის დროს, ის ჯერ კიდევ პატარა იყო, როცა მისმა ოჯახმა საქართველოს შეაფარა თავი. ის ამ დროს ცრემლების გარეშე ვერ იხსენებს.

11701337_920166481354807_1999979843_o

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 ივნისს რადიო თავისუფლების დილის გადაცემის სტუმარი იყო ალექსანდრე რუსეცკი, “კავკასიის რეგიონული უსაფრთხოების ინსტიტუტის” დირექტორი. მან ილაპარაკა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს მიერ მომზადებულ პირველ კვარტალურ ანგარიშზე, რომელიც შეეხება ადამიანის უფლებათა მდგომარეობას საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე.

Прогноз: 2015-2016 годы будут сложными для всего Кавказа

Учитывая усиление глобального, геополитического противостояния, экономические проблемы и многие другие факторы, можно с уверенностью сказать, что 2015-2016 годы будут сложными для всего Кавказского региона. Подобное мнение АрмИнфо, прогнозируя ситуацию в регионе, выразил руководитель Кавказского института региональной безопасности (Тбилиси) Александр Русецкий.

“Соответственно, сегодня главная задача для Кавказа – сделать данный процесс максимально безболезненным. Наступает очень сложный год. В 2015-м будет отмечаться круглая дата трагедии 1915 года. Состоится открытие железнодорожной ветки Баку- Ахалкалаки-Карс, которая изменит военно-политический баланс сил в регионе. Вслед за чем, конечно же, последует ответная реакция в неизвестной форме”, – отметил он.

Комментируя наблюдающееся в последнее время усиление сближения между Грузией, Азербайджаном и Турцией, Русецкий напомнил, что с Азербайджаном и Турцией намеревается иметь серьезные отношения не только Грузия, но и Россия. Доказательством чего служат итоги декабрьского визита Владимира Путина в Турцию. В то же время, эксперт охарактеризовал внутриполитическую обстановку в Грузии как ужасную. По его словам, в стране параллельно растут как антироссийские, так и антизападные настроения.  Растет поляризация общества, наравне с которой идет неуклонный процесс укрепления позиций  почвеннических сил.

Давид Степанян

http://www.arminfo.info/index.cfm?objectid=DBF340F0-820F-11E4-B4270EB7C0D21663

Взгляд из Тбилиси: Объединяющая Армению и Грузию система общих угроз, стратегически не позволяет им находиться в конфронтации

Объединяющая Армению и Грузию система общих угроз, стратегически не позволяет им находиться в конфронтации. Подобное мнение АрмИнфо, комментируя различия во внешнеполитическом выборе Грузии и Армении, выразил руководитель Кавказского института региональной безопасности (Тбилиси) Александр Русецкий.

11 декабря, по итогам переговоров с армянским коллегой Овиком Абрамяном, премьер- министр Грузии Ираклий Гарибашвили заявил, что Тбилиси уделяет особое внимание сохранению действующего торгового режима, дальнейшему развитию экономических отношений с Арменией. По его оценкам, несмотря на предстоящее членство Армении в ЕАЭС, и подписание Грузией Евроассоциации, эти договоренности не только не повлияют на отношения между Ереваном и Тбилиси, но и будут использованы в интересах двух стран.

“Эти две страны имеют множество различного вида претензий друг к другу – открытых и закамуфлированных, но их объединяет система общих угроз. Поэтому стратегически они не могут находиться в конфронтации. Хотя отдельные и серьезные инциденты, при изменении геополитического баланса сил – вполне ожидаемы”, – отметил эксперт. По оценкам Русецкого, Армения и Грузия не имеют различного внешнеполитического выбора. Разделены общества этих двух стран на западников, северян и почвенников. При этом, эти группы никак не могут стать в политике совместимыми, что является основой трагедии постсоветских стран. Эксперт характеризует ситуацию как трагедию одноклеточной ментальности.

По его мнению, эту трагедию разделенного общества воочию можно наблюдать сегодня в Украине. “Россия и Запад  ведут непримиримую борьбу за этот буферный регион. Это – геополитический экстремизм, который приводит фактически к хирургическому разделению на зоны влияния и миллионным жертвам”, – подытожил эксперт.

Давид Степанян

http://www.arminfo.info/index.cfm?objectid=9DE60670-8206-11E4-B4270EB7C0D21663

Неудержимое стремление разрушать

РФ, вопреки декларациям о невмешательстве во внутренние дела Украины, продолжает поддерживать и финансировать деятельность организаций и лиц, деятельность которых классифицируется как антигосударственная и террористическая или просто криминальная. Примером такого «сотрудничества», есть активизация, при поддержке надзирателей из России пропагандистской деятельности главы самопровозглашенной Республики Подкарпатская Русь (РПР) П.Гецка, которая направлена против Украины. В Москве П.Гецко поддерживает контакты с первым заместителем главы Комитета Государственной Думы РФ по делам СНГ и связях с соотечественниками К.Затулиным и публицистом С.Сокуровим, которые известные своей антиукраинской позицией.

Справка: П.Гецко выступает активным приверженцем идеи получения Закарпатской областью автономного статуса в составе Украины с ее дальнейшим обособлением под протекторатом РФ.

Гецко П.І., гражданин Украины, 1965 г.н., является активным участником русинского движения Закарпатья, руководителем ООО «Русининформ», главой незарегистрированного русинского клуба «Рутения».

В 2007 году П.Гецко занимал должность руководителя пророссийской организации « Русько-Украинский союз».

В конце 2008 года П.Гецко объявил себя премьер-министром правительства республики «Подкарпатская Русь» и активно продвигал идею создания отдельного русинского государства в рамках федеративной Украины. Указанную деятельность он осуществлял из позиций русинского землячества г. Москва (РФ).

В марте 2014 года против П.Гецка было возбуждено уголовное дело. В частности, следствием было установлено, что «премьер-министром» самопровозглашенной Республики Подкарпатская Русь на общедоступных ресурсах сети Интернет распространена статья, которая содержит обращение русинов Закарпатья к президенту РФ с просьбой совершить миротворческую операцию, восстановить и признать государственность Подкарпатской Руси. Кроме того П.Гецко в интервью одному из российских телеканалов открыто призвал к изменению административно-территориального устройства Украины путем признания Республики Подкарпатская Русь и непризнания унитарности Украины.

Г.Гецько находится в открытой конфронтации с приверженцами умеренного направления русинского движения, которые сосредоточивают свою деятельность на образовательных и научно-культурологических акциях.

На современном этапе деятельность СМИ России направлена на формирование у населения РФ видение об отсутствии авторитета украинской власти как в восточных, так и западных областях государства (при этом, источники приближенные к окружению т.н. руководителей Подкарпатской Руси признают, что республика не осуществляет контроля над территорией, на которую претендует).

Вместе с тем, лидер РПР в российских средствах массовой информации систематически распространяет от русинского движения обращения к украинской власти относительно освобождения восхищенных в Закарпатье админзданий, разоружение незаконных формирований, открытие за счет государственного бюджета русинских школ, признание прикарпатских русинов отдельным народом и включение его представителей в переговорный процесс на уровне отдельного субъекту.

Справка: 29 января 2014 года депутаты Закарпатского облсовета – вопреки конституции Украины – проголосовали за отмену законной власти Киева в Закарпатской области. Сторонники Подкарпатской Руси трактовали указанное как возобновления автономного статуса республики, а 24 апреля с.г. движение русинов Закарпатья сделало заявление о создании независимого Закарпатского государства.

На этом фоне особой актуальности приобретают планы русинских и венгерских националистических организаций относительно усиления антиукраинской деятельности в Ужгороде, Мукачевом, Хусте, а также ряде других населенных пунктов Закарпатской области Украины.

В апреле 2014 года две радикальные организации русинов – «Кротон» и «Карпаторосы» активно призвали к проведению референдума относительно независимости Закарпатья и возобновление статуса государства Карпатская Украина или Подкарпатская Русь.

Справка: по утверждению П.Гецка, 27% жителей Закарпатья выступают за создания независимой страны Подкарпатская Русь, а 41% хотят присоединиться к России.

20 июня 2014 года полномочный представитель президента Республики Южная Осетия в РФ Дмитрий Медов принял делегацию Республики Подкарпатская Русь во главе с ее представителем П.Гецко. На встрече были переданы обращения в адрес президента Южной Осетии с просьбой признать государственную независимость Республики Подкарпатская Русь. Раньше, 19 июня 2014 года президент ПО Леонид Тибилов подписал указ о признании самопровозглашенных ЛНР и ДНР на востоке Украины.

В Восточной Европе П. Гецко тесно сотрудничает с руководителем фонда «Русская премия» О. Гегальчийєм (проживает и работает в Праге; политическая структура П.Гецка основанная именно в Чехии, в г. Пардубице, в 2009 г.) и руководителем проекта «Добрая сила» С.Хелемендиком, бывшим депутатом словацкого парламента (проживает и работает в Словакии). С.Хелемендик тесно контактирует с рядом пропутинських общественных и партийных структур, в частности, «Партия великое отечество», «Профсоюз граждан России», «Фонд исторической перспективы», фонд «Русский мир». Указанная сеть представляет инфраструктуру российского влияния в ЦСЄ.

Совместно с С.Хелемендиком и О. Гегальчиєм П. Гецко проводит активную работу по организации встреч между словацкими русинами и активистами «Профсоюза граждан России» и подготовке международных конференций по вопросам русинства Подкарпатская Русь в составе Чехословакии (1918-1945).

Для достижения своих целей Россия также привлекает политические партии националистической направленности Венгрии, Чехии и Словакии. При этом осуществляются мероприятия по усилению координации их деятельности на основе общих интересов.

8 августа с.г. в Будапеште при финансовой и политической поддержки российского политического объединения «Родина» состоялось закрытое заседание Конгресса венгерского и русинского меньшинств Закарпатья. По итогам заседания принято решение относительно создания Координационного совета русинской и венгерской общин с задачей решения проблем национальных меньшинств Закарпатской области Украины.

11 сентября 2014 года в Будапеште состоялось заседание Конгресса представителей Всемирной Рады венгров и Всемирной Рады Подкарпатских русинов, в ходе которого были приняты решения обратиться к Национальному собранию Венгрии, Европарламенту и власти Украины с просьбой признать Закарпатскую область Украины автономной республикой на основе референдума, проведенного в 1991 году.

Справка: 1 декабря 1991 года в Закарпатье был проведен местный референдум по результатам которого 78,6% проголосовало за предоставление региону статуса «специальной самовольной территории». Российские СМИ интерпретируют референдум как голосование об «автономном статусе области» и утверждают, что указанное решение было проигнорированные украинским правительством. Сейчас Закарпатье имеет статус области и состоит с 13 районов и 11 городов со специальным статусом венгерской, румынского и русинского языков.

Сразу по завершению Конгресса по этому поводу выступил самопровозглашенный премьер-министр неофициальной республики Подкарпатская Русь П.Гецко. Так, он заметил, что в мероприятии приняли участие депутаты парламента Венгрии, которые есть также членами Европарламента, и высказал уверенность в том, что по этому документу будет принято положительное решение. Одним из требований к Европарламенту, которые были озвучены на Конгрессе, П.Гецко назвал необходимость не допустить интеграцию Украины в ЕС к тому моменту, пока не будет решенным вопрос относительно автономии Закарпатья.

Справка: идеологически-юридическое и материальное обеспечение возглавляемой П.Гецком русинской организации «Правительство Республики Подкарпатская Русь» осуществляется российской стороной через российского политолога М.Дронова а также депутата Государственной Думы РФ и руководителя «Фонда Русский Мир» В.Ніконова.

Также, среди высказанных им тезисов нужно обратить внимание на следующие:

- принятие решения Конгресса обусловлено тем, что движение русинов Украины, принимая во внимание проведенную предварительно работу, получило поддержку нескольких государств, в частности Венгрии, Румынии и России. По словам П.Гецка, его заверили, что автономию русинов уже поддержали две самые большие партии Венгрии, депутаты которых составляют более чем 70% парламента страны; такое же обращение со временем будет направлено в парламент Румынии;

-         отдельно в обращениях будет пункт относительно геноцида нынешней власти Украины относительно венгров, румын и русинов;

-          в случае возникновения проблем с центральной властью Украины, русины Закарпатья грозятся совершить диверсии относительно газопроводов, которые проходят по территории области направлениями на Румынию, Венгрию и Словакию. Кроме этого, П.Гецко рассчитывает на поддержку, в т.ч. и военную, со стороны Венгрии, которая будет вынуждена защищать своих граждан, поскольку около 200 тысяч жителей Закарпатье сегодня уже имеют венгерские паспорта (согласно переписи населения 2001 года венгры начисляют 151 516 тыс. чел., а 80% население Закарпатья (по данным 2013 года – 1 254 900 чел.) выезжает на заработки за границы Украины);

-         мировое сообщество будет вынуждено признать русинскую автономию, поскольку эта область имеет один из самых больших в мире коэффициентов транзитности (энергетический, железнодорожный и т.п.). Г.Гецко убежден, что Европа не будет рисковать;

-         русины хотят исключительно автономии в составе Украины, признают легальную власть страны, однако требуют установить новые договорные отношения относительно бюджета, границы и т.п. (по словам П.Гецка, бюджет Закарпатской области формируется за счет транзита газа, который составляет на сегодня 4 млрд. евро, однако Киев оставляет в регионе менее чем 2 млн. грн. В случае получения автономии в Киев от Закарпатья будет поступать до 10%).

Отдельно нужно обратить внимание на то, что в конце августа с.г. в т.н. ЛНР создано первое национальное объединение – русинский батальон им.І.Г.Кундри. В состав батальона вошли русины-добровольцы из Подкарпатской Руси, Пряшевщины (Словакия), Лемковщины (Польша) и Венгрии. Численность – 387 лиц, командир – Ю.А.Янцо.

Как видим, на лицо неудержимое стремление хозяина Кремля разрушать суверенитет и территориальную целостность стран своих некогда братских народов. Трудно ли представить, кто в списке ближайших соседей, стремящихся к самостоятельности, станет новой жертвой российской агрессии?

 

Автор: Павел Нест

ნგრევის შეუკავებელი სწრაფვა

რუსეთის ფედერაცია, უკრაინის შიდა საქმეებში ჩაურევლობის დეკლარაციების მიუხედავად, აგრძელებს იმ პირთა და ორგანიზაციათა მოღვაწეობის მხარდაჭერას და დაფინანსებას, რომელთა საქმიანობაც კლასიფიცირებულია, როგორც ანტისახელმწიფოებრივი და ტერორისტული ან უბრალოდ კრიმინალური. ამგვარი “თანამშრომლობის“ მაგალითია რუსეთის ხელმძღვანელობის ხელშეწყობით თვითაღიარებული ტრანსკარპატიის რუსინების რესპუბლიკის მეთაურის, პ. გეცკოს, უკრაინის წინააღმდეგ მიმართული პროპაგანდისტული საქმიანობის აქტივიზაცია. მოსკოვში პ. გეცკოს გააჩნია კონტაქტები რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო დუმის დსთ საქმეთა და თანამემამულეთა კავშირების კომიტეტის ხელმძღვანელის პირველ მოადგილესთან – კ. ზატულინთნ და პუბლიცისტ  ს. სურიკოვთან. ეს პიროვნებები ცნობილნი არიან თავიანთი ანტიუკრაინული პოზოციით.

ცნობა: პ. გეცკო გამოდის სუბკარპატების ოლქისთვის უკრაინის შემადგენლობაში ავტონომიის სტატუსის მინიჭებისა და შემდგომში მისი რუსეთის ფედერაციის პროტექტორატის დაქვემდებარების იდეის ერთგულ მხარდამჭერად.

გეცკო პ. ი., უკრაინის მოქალაქე, დაბადებული 1965 წელს, გახლავთ იმიერკარპატების რუსინული მოძრაობის აქტიური მონაწილე, შპს „რუსინფორმის“ ხელმძღვანელი, არარეგისტრირებული რუსინული კლუბის „რუტენია“-ს ხელმძღვანელი.

2007 წელს პ. გეცკოს ეკავა პრორუსული ორგანიზაცია „რუსულ-უკრაინული კავშირის“ ხელმძღვანელის თანამდებობა.

2008 წლის დასასრულს პ. გეცკომ თავი გამოაცხადა „ტრანსკარპატიის რუსეთის“ რესპუბლიკის მთავრობის პრემიერ-მინისტრად და აქტიურად უჭერს  მხარს ფედერაციული უკრაინის ფარგლებში ცალკე რუსინული სახელმწიფოს ჩამოყალიბების იდეას. აღნიშნულ საქმიანობას იგი ეწევა მოსკოვის რუსინული თემის ხელშეწყობით.

2014 წლის მარტში პ. გეცკოს წინააღმდეგ აღიძრა სისხლის-სამართლის საქმე. კერძოდ, გამოძიებამ დაადგინა, რომ თვითაღიარებული ტრანსკარპატიის რუსინების რესპუბლიკის „პრემიერ-მინისტრის“ მიერ საყოველთაოდ ხელმისაწვდომ ინტერნეტ  რესურსებში გავრცელებულია სტატია, სადაც იმიერკარპატების რუსინები თხოვნით მიმართავენ რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტს,  რომ მან ჩაატაროს სამშვიდობო ოპერაცია, აღადგინოს და აღიაროს ტრანსკარპატიის რუსეთის სახელმწიფოებრიობა. ამის გარდა, ერთ-ერთ რუსულ ტელეარხებთან ინტერვიუში პ. გეცკო  ღიად მოუწოდებდა უკრაინის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული მოწყობის შეცვლისკენ  ტრანსკარპატიის რუსინების რესპუბლიკის აღიარებას უკრაინის უნიტარულობის უარყოფის გზით.

პ. გეცკო ღია კონფრონტაციაში იმყოფება რუსინული მოძრაობის ზომიერი მიმართულების მხარდამჭერებთან, რომელთა საქმიანობა კონცენტრირებულია საგანმანათლებლო და სემეცნიერო-კულტურულ აქციებზე.

თანამდეროვე ეტაპზე, რუსეთის მას-მედიის საქმიანობა მიმართულია რუსეთის ფედერაციის მაცხოვრებლებში იმგვარი ხედვის ჩამოყალიბებისკენ, რომლის მიხედვითაც უკრაინის ხელისუფლებას არ გააჩნია ავტორიტეტი, როგორც ქვეყნის აღმოსავლეთ, ისე დასავლეთ ოლქებში (მაშინ, როდესაც ე.წ. ტრანსკარპატიის რუსინების რესპუბლიკის ხელმძღვანელთა წრესთან მიახლოებული წყაროები იუწყებიან, რომ რესპუბლიკა არ ახორციელებს იმ ტერიტორიების კონტროლს, რომელზეც პრეტენზიას აცხადებს).

ამასთანავე, ტრანსკარპატიის რუსინების რესპუბლიკის ლიდერი რუსულ მას-მედიაში სისტემატურად ავრცელებს რუსინული მოძრაობის მიმართვას, სადაც იგი უკრაინის ხელისუფლებას მოუწოდებს გაანთავისუფლოს იმიერკარპატების ადმინისტრაციული შენობები, განიარაღოს არაკანონიერი დაჯგუფებები, სახელმწიფო ბიუჯეტის ხარჯზე გახსნას რუსინული სკოლები, აღიაროს ტრანსკარპატიის რუსინები  ცალკე ერად და ჩართოს მათი წარმომადგენლები  მოლაპარაკებების პროცესში ცალკე სუბიექტების დონეზე.

ცნობა: 2014 წლის 29 იანვარს იმიერკარპატების საოლქო საბჭოს დეპუტატებმა, უკრაინის კონსტიტუციის მიუხედავად, კენჭისყრის შედეგად მხარი დაუჭირეს კიევის კანონიერი ხელისუფლების გაუქმებას იმიერკარპატების ოლოქში. ტრანსკარპატიის რუსეთის მომხრეები ზემოაღნიშნულს ხსნიან, როგორც რესპუბლიკის ავტონომიური სტატუსის განახლებას, ამავე წლის 24 აპრილს კი რუსინების იმიერკარპატების მოძრაობამ გააკეთა განცხადება დამოუკიდებელი იმიერკრპატების სახელმწიფოს შექმნის თაობაზე.

ამ ფონზე განსაკუთრებულ აქტუალურობას იძენს რუსინული და უნგრული ნაციონალისტური ორგანიზაციების გეგმები, რომლებიც დაკავშირებულია ანტიუკრაინული საქმიანობის გაძლიერებასთან უჟგოროდში, მუკაჩევოში, ხუსტაში და უკრაინის იმიერკარპატების ოლქის სხვა რიგ დასახლებულ პუნქტებში.

2014 წლის აპრილში რუსინული ორი რადიკალური ორგანიზაცია „კროტონი“ და „კარპატოროსი“ აქტიურად მოუწოდებდა ჩატარებულიყო რეფერენდუმი იმიერკარპატების დამოუკიდებლობასთან დაკავშირებით და განახლებულიყო კარპატების უკრაინის ან ტრანსკარპატიის რუსეთის სახელმწიფოს სტატუსი.

ცნობა: პ. გეცკოს მტკიცებით, იმიერკარპატების მოსახლეობის 27% მხარს უჭერს დამოუკიდებელი სახელმწიფოს – „ტრანსკარპატიის რუსეთის“ შექმას, ხოლო 41% სურს რუსეთთან შეერთება.

2014 წლის 20 ივნისს სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტის საგანგებო და სრულუფლებიანმა წარმომადგენელმა რუსეთის ფედერაციაში, დიმიტრი მედოვმა, მიიღო ტრანსკარპატიის რუსეთის რესპუბლიკის დელეგაცია მისი წარმომადგენლის, პ. გეცკოს მეთაურობით. შეხვედრაზე გაკეთდა მიმართვა სამხრეთ ოსეთის პრეზიდენტის მისამართით ტრანსკარპატიის რუსინების რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის აღიარების თხოვნით. უფრო ადრე, 2014 წლის 19 ივნისს ლეონიდ ტიბილოვმა ხელი მოაწერა ბრძანებას აღმოსავლეთ უკრაინაში თვითაღარებული დონეცკის სახალხო რესპუბლიკისა და ლუგანსკის სახალხო რესპუბლიკის აღიარების თობაზე.

აღმოსავლეთ ევროპაში პ. გეცკო აქტიურად თანამშრომლობს ფონდ „რუსკაია პრემიას“ ხელმძღვანელთნ – ო. გეგალჩინთან (ცხოვრობს და მუშობს პრაღაში, პ. გეცკოს პოლიტიკურ სტრუქტურას საფუძველი სწორედ ჩეხეთში, ქალაქ პარდუბიცეში ჩაეყარა 2009 წელს) და პროექტ „დობრაია სილას“ ხელმძღვანელ ს. ხელემენდიკთან, სლოვაკეთის პარლამენტის ყოფილ დეპუტატთან (ცხოვრობს და მუშაობს სლვაკეთში). ს. ხელემედიკი მჭიდრო კავშირში იმყოფება რიგ პროპუტინურ საზოგადოებრივ და პარტიულ სტრუქტურებთან, კერძოდ, პარტია „ველიკოე ოტეჩესტვო“-სთან, „რუსეთის მოქალაქეთა პროფკავშირთან“, „ისტორიული პერსპექტივის ფონდთან“, ფონდ „რუსკი მირ“-თან. აღნიშნული ქსელი წარმოადგენს რუსეთის გავლენის ინფრასტრუქტურას.

ს. ხელემენდიკსა და ო. გეგალჩისთან ერთად პ. გეცკო აქტიურად მუშაობს სლოვაკი რუსინებისა და „რუსეთის მოქალაქეთა პროფკავშირის“ აქტივისტთა შეხვედრების ორგანიზებაზე და საერთაშორისო კონფერენციების მოწყობაზე ჩეხოსლოვაკიის შემადგენლობაში ტრანსკარპატიის რუსინობის (1918-1945) საკითხებზე.

საკუთრი მიზნების მისაღწევად რუსეთი აგრეთვე იყენებს უნგრეთის, ჩეხეთისა და სლოვაკეთის ნაციონალისტური მიმართულების პარტიებს. აგრეთვე, ტარდება ღონისძიებები საერთო ინტერესების საფუძველზე მათი მოღვაწეობის კოორდინაციის გასაძლიერებლად.

2014 წლის 8 აგვისტოს ბუდაპეშტში, რუსეთის პოლიტიკური გაერთიანება „როდინა“-ს ფინანსური და პოლიტიკური ხელშეწყობით ჩატარდა იმიერკარპატების უნგრული და რუსინული უმცირესობების  კონგრესის დახურული სხდომა. სხდომაზე მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება რუსინული და უნგრული თემების საკოორდინაციო საბჭოს შექმნის თაობაზე, რომლის ამოცანაც იქნება უკრაინის იმიერკარპატების ოლქის ეროვნული უმცირესობების პრობლემების მოგვარება.

2014 წლის 11 სექტემბერს ბუდაპეშტში შედგა უნგრეთის მსოფლიო რადის წარმომადგენელთა კონგრესისა და სუბკარპატების რუსინების მსოფლიო რადის წარმომაგდენელთა კონგრესის სხდომა, რომლის მიმდინარეობისას გადაწყვეტილება მიიღეს მიმართონ უნგრეთის ეროვნულ კრებას, ევროპარლამენტს და უკრაინის ხელისუფლებას თხოვნით, რომ ამ უკანასკნელებმა 1991 წელს ჩატარებული რეფერენდუმის საფუძველზე აღიარონ უკრაინის იმიერკარპატების ოლქი ავონომიურ რესპუბლიკად.

ცნობა: 1991 წლის 1 დეკემბერს იმიერკარპატებში ჩატარდა ადგილობრივი რეფერენდუმი, რომლის შედეგების მიხედვით მოსახლეობის 78.6% ხმა მისცა რეგიონისთვის „განსაკუთრებული თვითმმართველი ტერიტორიის“ სტატუსის მინიჭებას. რუსეთის მას-მედიის საშუალებები რეფერენდუმს ინტერპრეტაციას უკეთებენ, როგორც არჩევნებს „ოლქის ავტონიმიის სტატუსის“ შესახებ და ამტკიცებენ, რომ მაშინ მიღებული გადაწყვეტილება იგნორირდება უკრაინის ხელისუფლების მიერ. ამჟამად, იმიერკარპატებს აქვს ოლქის სტატუსი და შედგება უნგრული, რუმინული და რუსინული ენოვნების სპეციალური სტატუსის მქონე 13 რაიონისა და 11 ქალაქისაგან.

კონგრესის დასრულებისთანავე ამ საკითხთან დაკავშირებით განცხადება გააკეთა თვითაღიარებული ტრანსკარპატიის რუსეთის რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრმა პ. გეცკომ. მან აღნიშნა, რომ ღონისძიებაში მონაწილეობას იღებდნენ უნგრეთის პარლამენტის დეპუტატები, რომლებიც აგრეთვე არიან ევროპარლამენტის წევრები. იგი ირწმუნებოდა, რომ ამ დოკუმენტთან დაკავშირებით დადებითი გადაწყვეტილება იქნება მიღებული. პ. გეცკოს განცხადებით, კონგრესმა ევროპარლამენტს წაუყენა მოთხოვნა იმის თაობაზე, რომ დაუშვებელია უკრაინის ინტეგრაცია ევროკავშირში სანამ იმიერკარპატების ავტონომიის საკითხი არ გადაწყდება.

ცნობა: პ. გეცკოს ორგანიზაციის – „ტრანსკარპატიის რუსეთის რესპუბლიკის მთავრობის“ იდეოლოგიურ-იურიდიული და მატერიალური უზრუნველყოფა ხორციელდება რუსეთის მხრიდან, პოლიტოლოგ მ. დრონოვისა და რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო დუმის დეპუტატისა და ფონდ „რუსკი მირის“ ხელმძღვანელის – ვ. ნიკონოვის მეშვეობით.

პ. გეცკოს მიერ გამოხატული თეზისებიდან ყურადღება უნდა მიექცეს შემდეგს:

-         კონგრესის გადაწყვეტილება გამოწვეულია იმით, რომ უკრაინის რუსინულმა მოძრაობამ, წინასწარ ჩატარებული სამუშაოს გათვალისწინებთ, დაიმსახურა რამდენიმე სახელმწიფოს მხარდაჭერა. კერძოდ უნგრეთის, რუმინეთისა და რუსეთის. პ. გეცკოს თქმით, იგი დაარწმუნეს, რომ რუსინების ავტონომიას მხარს უკვე უჭერს უნგრეთის ორი ყველაზე დიდი პარტია, რომელთა დეპუტატები წარმოადგენენ ქვეყნის პარლამენტის 70%-ზე მეტს; ანალოგიური მიმართვა მომავალში გაიგზავნება რუმინეთის პარლამენტშიც;

-         მიმართვებში გამოიყოფა ცალკე პუნქტი უნგრელების, რუმინელებისა და რუსინების წინააღმდეგ უკრაინის ახლანდელი ხელისუფლების მიერ გენოციდის მოწყობის თაობაზე;

-         უკრაინის ცენტრალურ ხელისუფლებასთან პრობლემების გამოჩენის შემთხვევაში, იმიერკარპატების რუსინები იმუქრებიან დივერსიების მოწყობით გაზსადენებთან მიმართებაში, რომელიც გადის რეგიონის ტერიტორიაზე რუმინეთის, უნგრეთის და სლოვაკეთის მიმართულებით. ამის გარდა, პ. გეცკო უნგრეთიდან ელის დახმარებას, მათს შორის სამხედრო ხელშეწყობას. მისი თქმით უნგრეთი იძულებული იქნება დაიცვას საკუთარი მოქალაქეები, რადგან იმიერკარპატების 200 ათას მაცხოვრებელს უკვე გააჩნია უნგრეთის პასპორტი (2001 წლის მოსახლეობის აღწერის თანახმად უნგრელები შეადგენენ 151 516 ადამიანს, იმიერკარპატების მოსახლეობის 80% (2013 წლის მონაცემების თნახმად 1 254 900 ადამიანი) მიემგზავრება სამუშაოდ უკრაინის საზღვრებს გარეთ);

-         საერთაშორისო საზოგადოება იძულებული იქნება აღიაროს რუსინული ავტონომია, რადგან ამ რეგიონს გააჩნია  ტრანზიტულობის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი კოეფიციენტი მსოფლიოში (ენერგეტიკული, სარკინიგზო და ა.შ). პ. გეცკო დარწმუნებულია, რომ ევროპა არ გარისკავს;

-         რუსინებს სურთ მხოლოდ ავტონომია უკრაინის შემადგენლობაში, ისინი აღიარებენ ქვეყნის კანონიერ ძალაუფლებას, მაგრამ ითხოვენ ახალი ხელშეკრულებითი ურთიერთობების დამყარებას ბიუჯეტთან, საზღვრებთან და ა.შ. დაკავშირებით (პ. გეცკოს თქმით, იმიერკარპატების ოლქის ბიუჯეტი ყალიბდება ბუნებრივი აირის ტრანზიტის ხარჯზე, რომელიც დღესდღეობით შეადგენს 4 მილიარდ ევროს. აქედან კიევი რეგიონში ტოვებს 2 მილიონ გრივნაზე ნაკლებს. ავტონომიის მიღების შემთხვევაში კიევში იმიერკარპატებიდან ბუნებრივი აირის ტრანზიტის საფასურის 10% შევა).

ცალკე უნდა მივაქციოთ ყურადღება იმას, რომ ამავე წლის აგვისტოს დასასრულს ე.წ. ლუგანსკის სახალხო რესპუბლიკაში შეიქმნა პირველი ნაციონალისტური გაერთიანება – ი. ფ. კუნდრას სახელობის რუსინული ბატალიონი. ბატალიონის შემადგენლობაში შევიდნენ რუსინი-მოხალისეები იმიერკარპატიის რუსეთიდან, არიაშევშინადან (სლოვაკეთი), ლემკოვშინადან (პოლონეთი) და უნგრეთიდან. საერთო ოდენობით 387 ადამიანი, იუ.ა. იანცოს მეთაურობით.

როგორც ვხედავთ, სახეზეა კრემლის ბატონის შეუკავებელი სწრაფვა დაანგრიოს ერთ დროს მოძმე ქვეყნების სუვერენიტეტი და ტერიტორიული მთლიანობა. ძნელია იმის წარმოდგენა, თუ უახლოესი მეზობლებიდან დამოუკიდებლობისკენ მსწრაფველი რომელი ქვეყანა გახდება რუსეთის აგრესიის ახალი მსხვერპლი?

 

ავტორი: პაველ ნესტი

 

 

 

Invitation to Seminar on Public Administration and Non-profit sector capacity building

Capture

We are pleased to invite you to a 2-day seminar on public administration as a career choice and effective collaboration between education institutions and nonprofit sector. Seminar will also cover the next topics: NGO management, board governance and community mobilization.

The seminar would be conducted by Professor Judith L. Millesen, Associate Professor at the Voinovich School of Leadership and Public Affairs at Ohio University, Athens, Ohio, USA. The seminar will be delivered in English. Seminar is open for any interested person in public administration and non-profit management, students, and researchers. It is also open to representatives of non-governmental organizations.

The seminar will help you learn more about public administration as a career choice and second, to understand how this education can help build strong community-university partnerships that have the potential to build community capacity and strengthen administrative skills in public and nonprofit organizations.

The seminar will help you

  • Examine individual career goals in relation to public administration education
  • Understand the key steps involved in developing and sustaining community-university partnerships
  • Identify common challenges faced by community-university partnerships and suggested strategies and resources for overcoming them.
  • Develop and enhance skills for all partners that will enhance their capacity for supporting and sustaining authentic community-university partnerships
  • Create tools to strengthening nonprofit financial capacity through community engagement and board governance.

The seminar will take place in #305 Auditorium atCaucasus International University (CIU) (Chargali str. #73, Tbilisi), from 10:00 a.m. to 4:00 p.m., on October 20-21, 2014.

Please register to participate by October 15, 2014 through the link https://docs.google.com/forms/d/1wMFCvqkrLuS8oL1jVRAnFJj9OtRu4e5i3yiXwNOrqOo/viewform
For additional information please contact with national coordinator at Caucasus International University: Giorgi Davidovi, +995 568 881 481, giorgi_davidovi@ciu.edu.ge

Dr. Millesen has been invited to deliver workshops in Armenia and Georgia with the support of IREX- Muskie Mentor/Advisor Exchange (MAX)project.

Задачи Абхазии: взгляд из Тбилиси

25 сентября состоится инаугурация избранного президента Абхазии Рауля Хаджимбы. Надежды и чаяния абхазского общества, связанные с четвертым президентом республики, известны, соответственно известны и задачи, стоящие перед ним: создание эффективной модели экономики, повышение социального уровня жизни населения, консолидация общества, дальнейшей всяческое укрепление отношений с Россией, развитие по мере возможности связей на международной арене.

Грузия в ходе выборов президента абстрагировалась от процессов, происходящих в вышедшей из-под контроля автономии, но, тем не менее, следила за происходящим. Здесь свое видение абхазских процессов, и свои ожидания. Об этом, о возможном развитии отношений с Сухуми, о вероятном налаживании контактов, ситуации в регионе корреспондент «НВО» побеседовал с известным политологом, руководителем Кавказского института региональной безопасности Александром Русецким.

– В Абхазии в полномочия вступает новый президент. Стоит ли ожидать в связи с этим налаживания хоть каких-то отношений между Тбилиси и Сухуми, которые могли быть более эффективными, чем женевский многосторонний формат переговоров, являющийся практически единственным, обеспечивающим контакты между ними?

– Я не исключаю того, что в Абхазии может начаться новый виток конфронтации. После фактического уничтожения протбилисски ориентированной части населения – юнионистов, начались «столкновения» между сепаратистами – сторонниками независимости Абхазии и ирредентистами – сторонниками промосковской ориентации и интеграции с РФ. К власти сегодня пришли именно ирредентистски настроенные политические группы, потеснив сепаратистов. Таким образом, кризис легитимности (с тбилисской точки зрения) в Абхазии перешел на качественно новый уровень.

Существующий политический режим не отражает интересы большей части населения Абхазии. Утверждать об этом мне позволяют 200 тысяч изгнанных из Абхазии людей, более 20 тысяч грузин, продолжающих жить в Абхазии, но лишенные права голосовать на прошедших выборах. Эти люди вытеснены из политической жизни. Скоро в подобном положении могут оказаться сторонники независимости Абхазии – сепаратисты. Не исключаю, что в первую очередь усилятся гонения на представителей гражданского общества – лидеров действующих НПО. Именно они будут «уличены» в связях с «западными разведками». Фактически будет разыгран тот же сценарий, который действует на территории РФ и перетекает в заграничные зоны влияния.

С другой стороны, у Тбилиси появляется возможность наладить связь с ирредентистами, за которыми стоит Москва. До сих пор и Тбилиси, и Запад безуспешно делали ставки на сепаратистов. Это может показаться странным, однако новый формат может оказаться более эффективным по простой причине – его не будет блокировать Москва. Все попытки создать основы для стратегических переговоров с сепаратистами терпели крах именно по этой причине, что это не нравилось Москве. Сепаратисты Абхазии не имели и не могли иметь влияния, достаточного для продвижения независимой политики.

Вместе с этим в случае успешного продвижения процесса переговоров – развития сотрудничества между ирредентистами, юнионистами и сепаратистами – Абхазия может достичь большего уровня экономической, политической независимости и устойчивого развития.

Что же касается женевского формата, то это, на мой взгляд, мертвый формат. Главными сторонами переговоров должны быть Москва и Тбилиси. Разделенные политические сегменты общества Абхазии и Южной Осетии должны быть полнокровно интегрированы в переговорный процесс. Международные организации должны иметь четкие права для балансировки этого ассиметричного формата, в котором с одной стороны – маленькая Грузия, а с другой стороны – великая ядерная держава Россия.

– До 2008 года, т.е. до признания Россией суверенитетов Абхазии и Южной Осетии, осуществлялось немало совместных проектов (грузино-абхазских, грузино-югоосетинских, и даже трех-, или многосторонних). Что теперь? Остались хоть отдельные НПО из нескольких сотен, которые продолжают заниматься проблематикой отсоединившихся территорий, имея при этом партнеров на той стороне?

– Такие неправительственные организации есть. Но они находятся под жесточайшим контролем – особенно в Цхинвали – и рассматриваются как проводники западной политической культуры. У них возникают дополнительные проблемы. По моим данным, достаточно серьезные. Однако, думаю, при осуществлении адекватной политики Запада, Москвы и Тбилиси, можно создать механизмы для обеспечения достойной деятельности институтов гражданского общества в этих регионах. В этой связи хочу также отметить, что НПО во всех частях разделенных обществ, включая организации, созданные изгнанными из своих домов людьми, должны поддерживаться равномерно. Гражданские общественные институты должны быть не орудиям конфронтации и продвижения интересов того или иного геополитического актора, а миротворческим ресурсом, ориентированным на создание дополнительных мер гражданской безопасности и устойчивого развития отдельных общин и общества в целом. Надеюсь, что в Москве смогут по новому оценить ситуацию и найти форму диалога с Западом по вопросу сотрудничества в области поддержки процессов развития гражданских институтов.

– Можно ли говорить о том, что между Тбилиси и Сухуми, Тбилиси и Цхинвали есть какие-то реальные связи, хотя бы по гуманитарной линии?

– Связи всегда были и на всех уровнях. Как бы ни развивался конфликт, сила притяжения между людьми растет, также как и ненависть ко всем политическим и геополитическим акторам, которые привели население к трагедии, продолжающейся более 20 лет.

– Тезис, озвученный рядом абхазских лидеров: если нашему народу суждено ассимилироваться, то ассимилируемся с русскими. Есть ли возможность преодолеть столь глубокую неприязнь к Грузии?

– Тиражирование подобных фраз в СМИ ведет к эскалации конфликтов и к унижению национального достоинства. Абхазы являются носителями сложного социально-психологического феномена. Абхазское общество не однородное, оно насыщено различного рода конфликтами. Вообще «абхаз» можно рассматривать как этнический феномен и как гражданский. Насильственно выселенные Российской Империей в Турцию мухаджиры вообще себя не идентифицируют с термином «абхаз». Это все равно, что азербайджанца из Шуши назвать арцахцем. Поэтому Конституция, принятая после войны, называется Конституция Республики Абхазия (Апсны). И это не игра слов, это суть конфликта. Не случайно еще в начале 90-х, известные конфликтологи дали оценку абхазскому конфликту – как филологическому. У некоторых жителей Абхазии есть неприязнь к грузинскому, у некоторых – к русскому, у других – к армянскому, а у кого-то – к турецкому. Это результат определенных физических, духовных травм, которые понесли люди. И с этим надо бороться как с социально-психологической проблемой, а не строить на этом политических схемы.

– Абхазия настаивает на самостоятельном пути развития. Южная Осетия периодически заговаривает о вхождении в состав РФ. Насколько реальными видятся планы этих частично признанных республик?

– И в этом вопросе используются термины, которые создают неверную картину происходящих событий. Это конфликтные регионы. Здесь разделенные общества. Поэтому фраза «Абхазия настаивает на самостоятельном пути развития» – представляет позицию сепаратистов Абхазии, но не юнионистов, которые желают воссоединения с Грузией, или ирредентистов, которые стремятся к максимальной интеграции с РФ. А фраза «Южная Осетия периодически заговаривает о вхождении в состав России» выражает интересы осетинских ирреденистов, но никак не отражает интересы осетинских сепаратистов, которые желают независимости. И это еще без тех людей, которые стали жертвами этнополитических чисток, и, естественно, являются прогрузински ориентированными юнионистами. По моему глубокому убеждению, эти квазиполитические образования не будут иметь никакой перспективы, если не выявят стремлений к построению внутри себя гражданского мира.

Юрий Симонян, обозреватель «Независимой газеты», специально для Интернет-журнала «Новое Восточное Обозрение».

« Older Entries